21 Eylül 2017 Perşembe

Kadir YAVUZ / Ajans32

Cimri Olmaya Gör!

04 Mart 2013 Pazartesi 12:55

Bir defa cimri olmaya gör, hepten cimrileşirsin…

Bir kötü huy edinirsin, kötü bir alışkanlık belirir sende, bilmeden cimrileşirsin.

Hani derler ya “Can çıkar, huy çıkmaz” Doğru, bir o kadar da anlamlı bir söz. Biri geçen şöyle bir tarifte bulunuyordu, “Canın çok yakınındadır, huy! Canın gırtlağını sıkar, can çekişirken seyreder, zevkten dört köşe olur, onun öldüğüne emin olmayıncaya kadar boğazını bırakmaz. Sinsidir. Bir tetikçi, bir katildir. Peşini bırakmayan, takipçidir. Canı almayıncaya kadar vazgeçmez bildiğinden!” Cimrilikte böyle bir şey! Yapıştı mı, insanın canına cimrileştirdikçe, cimrileştirir. Cimrinin nefesi kilometrelerce öteden alınır. Ağzı kokar. Ne yer, ne yedirir. Cimri sadece yemekte mi belli olur. Cimri, her yerde cimridir. Cimri, sevgide de cimridir. Eşini sevemez, cimri! Çocuğunu sevemez, cimri! Torununu sevemez, cimri! O hep biriktirir. Cimrilik, uyuşturucu gibi alışkanlık yapar. Saklama huyu, edindirir. Varlığını, eşinden dostundan, çocuklarından, arkadaşlarından gizler. Gerçi, cimri birinin çok fazla sevdiği eşi dostu olmaz. O, onları sevmekte nasıl cimrileşirse, onlarda onu sevmekte cimrileşirler. Hatta bir müddet sonra birbirlerine düşman olurlar. Hısımken hasım olmak gibi!

Bir âlim, bilgisini vermekte cimrileşir mi? Cimrileşir. Bir yazar, bildiklerini vermekte cimrileşir mi? Cimrileşir. Bir usta, sanatını kalfasına, çırağına öğretmekte cimrileşir mi? Cimrileşir. Bir öğretmen, öğrencisine bir şeyler öğretirken cimrileşir mi? Cimrileşir. Verilmiş onca nimetlere rağmen, Allah’ına şükürde cimrileşir misin? Cimrileşirsin.

Cimrilik, hastalık mıdır? Öyle tahmin ediyorum ki, bir hastalıktır. Hem de, bulaşıcı bir hastalıktır. O nedenledir ki, dileğim Allah bizi o cimrilerden etmesin.

Bazen, bir yerde cimrilik ediyoruz, diyorum ya bir yerde cimri olmasına karşın cömert davranan bir meslektaşımın anısını nakledeceğim…


Ben, fırsat buldukça hemen her yerde kendisinin cimri olduğunu söyler, kendisine takılırım. Şakalaşırız, onun cebinden para çıkarırken ki, eli titreyen hâlini bizzat taklit ederek gösterir ve birlikte de, güleriz. Bana şöyle yorgun yüzüyle bakar, bakar, bakar… Hafif gülümser, der ki “Ben, cimri değilim! Ben kıt mirim.” Sonra, ben ısrarla “Yok kardeşim, sen cimrinin tekisin!” dediğimde, şöyle bir misal verir o an bana “Ben, tamam dediğin gibi bazı şeylerde cimri davranıyorum. Onda da, yani cimri davranmamda da, benim öğrencilerim önemli rol oldular. Ama hanımla pazara gittiğimde o pazarda mendilinin üstüne koyduğu iki deste maydanozunu, 3-4 deste yeşil soğanını, 1-2 kg turp ve bir o kadarda havucunu almaya kalktığında, yaptığı pazarlığına kızar, orada cömert olurum. Ne yapıyorsun hanım, bu kadıncağız kim bilir kaç saat uğraştı, tırnaklarıyla onları yetiştirdi, büyüttü ve kopardı, desteledi… Pazara getirdi, satmaya! Sen, istediği o birkaç kuruşu çok görüyorsun, bir de üstüne üstlük pazarlık ediyorsun. Ver hakkını, kesinlikle kırma fiyatı… Ne istiyorsa ver!” derim, hanım bana kızar, pazarlığına karışmamam için tembihte bulunur. Bense, onların o yaşta ne çileler çekerek, evlerinin önündeki 3-5 evlek yerde yetiştirdikleri, ta pazara kadar satmaya getirdikleri ürünlerinin fiyatının az olduğunu, daha fazla vermemiz gerektiğini söylerim… Söylerim de, kendim söyler kendim dinlerim. Sözüm geçmez. Onların o çileleri benim gözümün önünden hiç geçmez, der. Bunları dediğinde az bir şey cimriliğini silerim. Cimri olmaya gör! Senin en yakının da senden beter cimri oluyor.


Yazmalıymışım meğer! Bakın, neler çıktı neler! Daha neler de yazacağım gibi görünüyor. Bir başlayınca öyle gidiyor. Ben, buna rağmen ezbere yazmak istemiyorum. Az bir şey mantıklı olmanın peşindeyim. Bazen, farkına varmadan ipin ucunu kaçırdığım oluyorsa da, o da emin olun elimde olmadan oluyor.

Ben de, bu benim bir becerimse diyorum, bunu sizlerden esirgememeliyim, diye düşünüyorum… Esirgeyip, cimrilik yaparsam sonra beni af dilesem de bağışlamazsınız.

“Cimri olmaya gör!” oldun mu, her bir şeyde nekes olup çıkıyorsun yani cimri olup çıkıyorsun. Sonra da, işin içinden çıkamıyorsun. Adın cimriye çıkıyor. Doğru mu?          

* Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren yorumlar onaylanmamaktadır.
Bu yazıya ilk yorum yapan siz olun.
YAZARLAR