Sevgili Anne ve Babalarımız,
Bugün bir sınav bitti.
Ama bugün biten şey sadece bir sınavdı.
Aylar boyunca çocuklarımızın omuzlarında taşıdığı yükü en yakından sizler gördünüz. Henüz 13-14 yaşında olan bu genç yürekler; arkadaşları dışarıda oynarken, aileleriyle gezmeye giderken, bayramlarda, tatillerde, hafta sonlarında masalarının başına oturdular. Bazen yoruldular, bazen ağladılar, bazen vazgeçmek istediler ama yine de devam ettiler.
Çünkü onlar hayallerine ulaşmak için mücadele ettiler.
Belki farkında değiliz ama küçücük omuzlarında yaşlarından çok daha büyük sorumluluklar taşıdılar. Her deneme sınavında yeniden ayağa kalkmayı öğrendiler. Yanlışlarıyla yüzleşmeyi, pes etmemeyi, sabretmeyi ve emek vermeyi öğrendiler.
İşte bu yüzden bugün, netlerden, puanlardan ve yüzdelik dilimlerden önce kutlanması gereken şey onların gösterdiği cesarettir.
Lütfen bugün çocuklarınıza uzun uzun bakın.
Onlar sadece sınava giren öğrenciler değil...
Onlar bu süreçte büyüyen, olgunlaşan, güçlenen genç insanlar.
Ve şunu unutmayın;
Bir sınav çocuğunuzun değerini belirleyemez.
Bir kitapçık onun karakterini ölçemez.
Bir puan onun geleceğini yazamaz.
Çocuklarımız bu süreçte hayatta ihtiyaç duyacakları en önemli temelleri zaten kazandılar: Çalışmayı, mücadele etmeyi, sorumluluk almayı, hedef koymayı ve vazgeçmemeyi...
Geleceklerini inşa edecek olan da işte bu özelliklerdir.
Bu yüzden bugün endişe günü değil...
Bugün sarılma günü.
Bugün "Seninle gurur duyuyorum." deme günü.
Bugün "Sonuç ne olursa olsun seni çok seviyorum." deme günü.
Çünkü bizim için en kıymetli olan şey; mutlu, sağlıklı, kendine güvenen ve hayata umutla bakan çocuklardır.
Bizler eğitimciler olarak bu yolculuk boyunca onların yanında olduk, bundan sonra da olmaya devam edeceğiz. Sonuçlar ne getirirse getirsin, çocuklarımızın önünde onlarca güzel yol, onlarca güzel fırsat ve kocaman bir hayat duruyor.
Şimdi derin bir nefes alma zamanı...
Bugün sadece çocuklarımızın emeklerini, cesaretlerini ve güzel yüreklerini kutlayalım.
İyi ki varlar.
İyi ki bizim çocuklarımızlar.